Witajcie!
Dziś kolejna odsłona ciążowych zmagań.
Tu były poprzednie części: Klik! (jadłowstręt), Klik! (zaparcia), Klik! (widmo dawnych zaburzeń odżywiania), Klik! (hemoroidy), Klik! (prawie wymiotne bekanie), Klik! (ruchy dziecka).
Tym razem podzielę się z Wami kwestią mało przyjemną i od pewnego czasu dość utrudniającą codzienną egzystencję, a mianowicie bólami kręgosłupa.
Może najpierw kilka słów wstępu z mądrości książkowych. Eksperci powiadają, że dolegliwości fundamentu naszej postawy w ciąży są zupełnie normalne i nie ma tu powodów do niepokoju. Dzieje się to wszystko przez to, że wraz z rosnącym w macicy dzieckiem, następuje przeciążenie pleców i generalnie zmiana postawy całego ciała.
Powiększające się w trakcie ciąży piersi, brzuch kobiety, wysuwają ramiona i miednicę do przodu, a to z kolei powoduje obciążenie i napięcie mięśni znajdujących się w odcinkach lędźwiowych i piersiowych. Do tego dochodzą jeszcze tzw. dodatkowe kilogramy, o które każda przyszła mama chcąc-nie-chcąc się zwiększa i które również stanowią dodatkowy balast do dźwigania przez kręgosłup.
To wszystko powyżej funduje istną mieszankę wybuchową, która - zależnie od gabarytów przyszłej mamy - może być albo po prostu męcząca, albo wręcz utrudniająca wykonywanie codziennych czynności.
Jak to było u mnie?
Pierwsze, wyraźnie odczuwalne bóle kręgosłupa pojawiły się w okolicach 25 tygodnia, o poranku, gdy to z ich powodu nie mogłam wręcz podnieść się z łóżka. Cały dolny odcinek pleców bolał mnie niemiłosiernie do tego stopnia, że dopiero nagrzany termofor i Apap pomogły mi na jako takie podniesienie się.
Sytuacja powtórzyła się kilka dni później, w nocy.
Znów okropny ból w dole lędźwi, uniemożliwiający mi przekręcenie się w jedną lub drugą stronę.
Na szczęście pod ręką był mąż, który ostrożnie wymasował mi newralgiczne miejsca i jakoś udało mi się wrócić do stanu użyteczności.
Obecnie, 35 tydzień, te bóle dalej mi dokuczają, głównie rano i w nocy, ale już jakoś nauczyłam się z nimi egzystować. Gdy stają się naprawdę silne, wówczas albo sięgam po termofor albo biorę ciepły prysznic, które to czynności pozwalają na odprężenie i dają ulgę mięśniom pleców.
Staram się także unikać nadmiernego dźwigania, wchodzenia po schodach i schylania się.
Gdy tylko mam jakąś kwestię do ogarnięcia, która wymaga większej aktywności fizycznej, proszę o pomoc domowników.
Pocieszam się, że do porodu zostało już naprawdę niewiele i tak naprawdę chwila-moment, a te wszystkie perturbacje ciążowe staną się li nikłym wspomnieniem.
A u Was Mamuśki jak to było z bólami kręgosłupa?
Kathy Leonia
