Witajcie!
Z racji na fakt, iż seria postów o anoreksji cieszy się największą popularnością na tymże blogu, stwierdziłam, że powstanie cykl o tejże tematyce.
Wiele z Was prosiło mnie, abym usystematyzowała wszystko, co z anoreksją związane.
A więc: przyczyny, objawy, jadłowstręt, dieta, ćwiczenia, reakcja otoczenia, samopoczucie, psychika, leczenie, rekonwalescencja, powroty choroby.
Dziś zajmiemy się tym, co najbardziej boli, czyli przyczynami.
Jak to się dzieje, że młode, ładne dziewczyny, zaczynają postrzegać siebie jako tłustą kluchę?
Czemu, ryzykując zdrowie i życie, wybierają anoreksję?
Odpowiedź na powyższe pytania jest wbrew pozorom bardzo prosta: brak akceptacji siebie.
Wyobraźmy sobie następującą sytuacją:
Są dwie dziewczyny.
Jedna - nieco przy kości, ale pewna siebie, z wysoką samooceną i mnóstwem przyjaciół.
Druga - szczupła, ale nieśmiała, zakompleksiona, samotna.
Która z nich jest potencjalną nosicielką "genu anoreksji?"
Która na żart rzucony na imprezie typu: "nie jedz tyle, bo zgrubiałaś ostatnio" przejmie się tym do bólu kości i od dnia następnego zacznie głodówkę?
Oczywiście, że ta druga.
Ze mną było identycznie.
Słaba psychika, podsycona brakiem wiary we własne ciało, rozpoczęła beznadzieją walkę, aby stać się kimś lepszym, kimś innym.
Dlatego też uważajcie bardzo na słowa, na żarty, jakie wypowiadacie.
Kto wie, być może właśnie koleżanka, której wypomnijcie jednego pączka za dużo, stanie się kolejną ofiarą anoreksji...
A Wy akceptujecie siebie?
Kathy i Leon
PS. Głosujemy:
Klik!